ฉันไม่รู้มันเป็นอะไร ทำไมรู้สึกเหงา
ฉันไม่รู้จริงจริง มันเป็นอะไรตั้งแต่เช้า
เพราะอากาศมันหนาว เลยทำให้บรรยากาศเหงา
หรือว่าเป็นที่ฉัน ในใจมันไม่มีใคร

ทั้งที่ฉันต้องเจอใครใคร ตั้งเยอะตั้งมากมาย
ทั้งที่ฉันไม่ควรจะมีเวลามาวุ่นใจ
พอมาเจอลมหนาว ที่มันพัดพามาเมื่อไร
เหมือนทำไมในใจ รู้สึกเดียวดายทุกที

ต้องมีอะไรอยู่ในลมหนาว
ถึงทำให้เศร้า ถึงทำให้เหงาหัวใจ

(อากาศยิ่งหนาว) หัวใจยิ่งเหงา
(ไม่มีใครเขา) เข้ามาห่มใจ
อยู่คนเดียวไม่ได้จริงจริง
ไม่กล้าจริงจริง นอนลืมตาจนเช้า

(อากาศยิ่งหนาว) ฉันก็ยิ่งเหงา
(ไม่มีคนไหน) เข้ามากอดหัวใจ
ไม่อยากเหงาก็ต้องเหงา ก็มันหนาวก็มันหนาว
เหมือนหัวใจ มันแพ้อากาศทุกที

ฉันไม่รู้ว่าเขาไปเจอคนรักกันจากไหน
ฉันไม่รู้ว่าใครคนนั้นของฉันอยู่ที่ใด
พอจะมีบ้างไหม จะมีไหมใครมาห่วงใย
ช่วยมาทำให้ฉันได้อบอุ่นใจสักที

มีบางครั้ง... ที่ชีวิตเราเกิดรู้สึกประทับใจใครสักคน
ในเวลาที่เราไม่อาจสามารถทำอะไรได้
แม้มันเป็นเรื่องน่าเสียดาย... เพราะว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
ที่เราจะพบใครคนหนึ่ง ที่สามารถตอบตัวเองได้ว่า... เป็นคนที่ตามหามาตลอด
และมันก็ยากพอๆ กับการ ตัดใจ...
"คนบางคนเกิดมาเพื่อให้เรารัก แต่ไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นของเรา"
ทำได้ไหม... รักในแบบไม่เรียกร้อง
ไม่ต้องการอะไร
รักเพราะรู้สึกรัก... เพราะว่ารักเต็มตื้นอยู่ในหัวใจ
ปล่อยให้คนที่เรารักมีชีวิตของเขา...
...อยู่บนเส้นทางของเขา... กับคนของเขา